Gruzja Guria Egrisi

Gruzja, mały kraj w Eurazji, położony między Morzem Czarnym a Morzem Kaspijskim i w obrębie Kaukazu, to kraj górskich szczytów, urodzajnych dolin rzecznych i subtropikalnych obszarów, idealnie nadający się do uprawy herbaty.
Herbata uprawiana w Gruzji od roku 1890. Główne obszary uprawy herbaty to: Guria, Samegrelo, Adżarii, Imereti i Abchazji, w pobliżu Morza Czarnego. Przemysł herbaciany rozszerzył się znacznie, gdy Gruzja stała się częścią byłego Związku Radzieckiego. W tamtych czasach aż 95% rosyjskich samowarów zaparzało herbatę z tego kraju. Masowa produkcja jednak doprowadziła do ​​spadku jakości herbaty gruzińskiej. Zmniejszyło się także wsparcie Państwa dla plantatorów po rozpadzie ZSRR i rynek gruziński mocno podupadł. Niemniej jednak, w ostatnich latach sytuacja stopniowo się polepsza i zaczyna rozkwitać ręczna produkcja herbat w małych rodzinnych ogrodach herbacianych jak to działo się przez wiele pokoleń wstecz.

Plantacja: Ta herbata pochodzi z regionu Guria w zachodniej Gruzji. Jej nazwa – Egrisi – nawiązuje do historycznego królestwa gruzińskiego, które niegdyś rozkwitało na tych terenach, odzwierciedlając bogate dziedzictwo kulturowe regionu oraz jego długoletnie tradycje uprawy herbaty. Krzewy herbaciane odmiany Kolkhida doskonale rozwijają się tu dzięki wyjątkowemu połączeniu świeżego górskiego powietrza i wilgotnego klimatu kształtowanego przez wpływy Morza Czarnego.
Liście: równo zwinięte, ciemnobrązowe
Aromat i smak: bogate i słodowe, z wyczuwalnymi nutami lokumu (tureckiego przysmaku), suszonych moreli oraz pomarańczy.
Kolor naparu: brązowo- bursztynowy.
Zaparzanie: herbatę zalej wodą o temperaturze 96 °C w proporcji 12 g (ok. 6 płaskich łyżeczek) na 1 litr wody. Pozostaw do zaparzenia na 3 minuty. Następnie odcedź.
Ilość zaparzeń: Możliwe jest przygotowanie 1-2 naparów.